Bir Neslin Rehberi: Fethi Gemuhluoğlu'nun Yaşam Öyküsü

Arapgirli Türkmen bir ailenin evladı olarak Ocak 1922'de İstanbul Göztepe'de dünyaya gelen Fethi Gemuhluoğlu, çocukluk yıllarını dönemin Osmanlı aydınlarının yoğun olduğu Göztepe ve Erenköy semtlerinde geçirdi. Ailesinin ve sosyal çevresinin etkisiyle erken yaşta tasavvuf, edebiyat ve tarihle ilgilenmeye başladı. Eğitim hayatını Göztepe'de ilkokul ve ortaokul, Haydarpaşa Lisesi'nde lise ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde yüksek öğrenim ile tamamladı. Sanata olan ilgisi küçük yaşlarda kendini gösteren Gemuhluoğlu, henüz 13 yaşındayken Necip Fazıl Kısakürek'in 'Bir Adam Yaratmak' adlı piyesini tek başına sahnelemeye çalışmış, bu durumu ailesi tarafından şaşkınlıkla karşılanmıştı.

Meslek hayatı boyunca çeşitli önemli görevler üstlenen Gemuhluoğlu, 1950-1955 yılları arasında İstanbul'daki okullarda Türk dili ve edebiyatı öğretmenliği yaptı. Ardından 1955-1963 yılları arasında Spor ve Sergi Sarayı Müdürlüğü, 1965-1966 yıllarında ise Milli Eğitim Bakanlığı'nda özel kalem müdürlüğü görevlerini yürüttü. 1959 yılında Doktor Emine Suzan ile evlenen yazarın, bu evlilikten Mehmet Ali ve Veli Selman adında iki çocuğu oldu.

İlgili haber: Adana ve Osmaniye art arda sallandı

Uluslararası deneyimler kazanan Gemuhluoğlu, 1963-1965 yılları arasında Almanya'da serbest gazetecilik yaptı. Türkiye'ye dönüşünün ardından 1966-1970 yılları arasında Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'nde basın müşavirliği, 1970-1977 yılları arasında ise kurucusu olduğu Türk Petrol Vakfı'nda genel sekreterlik görevini üstlendi. Birçok vakıf, dernek ve hayır kurumunda yönetim ve danışma kurulu üyeliği yaparak toplumsal dayanışmaya katkı sağladı.

Fikir dünyasında İslam dünyasının ve Türkiye'nin sorunlarına çözüm arayan Gemuhluoğlu, 1950'li yıllarda Arapgir Postası'nda kaleme aldığı dış politika ağırlıklı yazılarında özellikle Afrika'nın stratejik önemine dikkat çekti. Sanat, siyaset, eğitim ve ahlak gibi geniş bir yelpazede yazılar yazan Gemuhluoğlu'nun karakterinin temelini tasavvuf oluşturuyordu. Şöhret ve riyadan uzak durmayı prensip edinen yazar, farklı çevrelerden insanlarla hiçbir çıkar gözetmeden dostluk kurmanın ve insanlık için çalışmanın önemini savundu.

Edebi çalışmalarında toplumsal meseleleri ön plana çıkaran Gemuhluoğlu; büyük şehirlere göçün risklerini, mazlum milletlerin bağımsızlık mücadelesini, İslam ülkeleri arasındaki dayanışmanın gerekliliğini ve Müslümanların birbirini eleştirmesinin yanlışlığını işledi. Türk Petrol Vakfı'ndaki görevi sırasında, Anadolu'dan üniversite eğitimi için İstanbul'a gelen gençlerin yetişmesini kişisel bir sorumluluk olarak gördü. Sevgi dolu yaklaşımı ve bütünleştirici tutumuyla etrafında bilim, fikir ve ilim meraklısı geniş bir çevre oluşturdu.

İstanbul Türkçesini zarif bir şekilde kullanan Gemuhluoğlu; iman, aşk, hürriyet, emek ve güzel ahlak gibi değerleri savunarak bunları dönemin üniversite gençliğine aşıladı. Batılılaşmanın Türk toplumunda yarattığı tahribatı onarmak için çalıştığı belirtilen yazar, toplumsal değerlerin korunması için çaba sarf etti.

Siyasi ve askeri şahsiyetlere olan saygısını eylemleriyle gösteren Gemuhluoğlu, 10 Nisan 1950'de Mareşal Fevzi Çakmak vefat ettiğinde, radyoda neşeli müzikler çalınmasını arkadaşlarıyla protesto etmiş ve yas tutmak amacıyla Harbiye'deki Ordu Komutanlığı'nda bayrağı yarıya indirmişti. Beyazıt Camii'ndeki cenaze namazının ardından, öncülük ettiği gençlerle birlikte Mareşal'in tabutunu omuzlayarak Eyüpsultan'a kadar taşıdı.

İlgili haber: Adana Saimbeyli'de Peş Peşe İki Sarsıntı

Sevgi ve dostluğu hayatın merkezine koyan Fethi Gemuhluoğlu, bu kavramların gerçek ölçüsünün İslam'a ve insanlığa hizmet etmek olduğunu, sevginin maddi bir karşılığının olamayacağını vurguladı. Engin kültürel birikimi, erdemli kişiliği ve sanatçılara, bilim insanlarına verdiği destekle tanınan Gemuhluoğlu, tasavvuf kültürünü yansıtan sohbetleriyle iz bıraktı.